บันทึกอนุทิน ครั้งที่ 3

บันทึกอนุทิน ครั้งที่ 3

วิชา การจัดประสบการณ์การศึกษาแบบเรียนรวมสำหรับเด็กปฐมวัย

อาจารย์ผู้สอน อาจารย์ตฤณ แจ่มถิน

วันที่ 27 มกราคม พ.ศ. 2558

กลุ่มเรียน 105 ( วันอังคาร ) เวลา 08.30 – 12.20 น.

วาดภาพเหมือนจริง และเขียนคำบรรยายจากที่ได้เห็นภาพว่าเห็นอะไรบ้าง

บทบาทครูปฐมวัยในห้องเรียนรวม

 

ครูไม่ควรวินิจฉัย

•                    การวินิจฉัย หมายถึงการตัดสินใจโดยดูจากอาการหรือสัญญาณบางอย่าง

•                    จากอาการที่แสดงออกมานั้นอาจนำไปสู่ความเข้าใจผิดได้

 

ครูไม่ควรตั้งชื่อหรือระบุประเภทเด็ก

•                    เกิดผลเสียมากกว่าผลดี

•                    ชื่อเปรียบเสมือนตราประทับตัวเด็กตลอดไป

•                    เด็กจะกลายเป็นเช่นนั้นจริงๆ

 

ครูไม่ควรบอกพ่อแม่ว่าเด็กมีบางอย่างผิดปกติ

•                    พ่อแม่ของเด็กพิเศษ มักทราบดีว่าลูกของเขามีปัญหา

•                    พ่อแม่ไม่ต้องการให้ครูมาย้ำในสิ่งที่เขารู้อยู่แล้ว

•                    ครูควรพูดในสิ่งที่เป็นความคาดหวังในด้านบวก แต่ต้องไม่ให้เกิดความหวังผิดๆ

•                    ครูควรรายงานผู้ปกครองว่าเด็กทำอะไรได้บ้าง เท่ากับเป็นการบอกว่าเด็กทำอะไรไม่ได้

•                    ครูช่วยให้ผู้ปกครองมีความหวังและเห็นแนวทางที่จะช่วยให้เด็กพัฒนา

 

ครูทำอะไรบ้าง

•                    ครูสามารถชี้ให้เห็นถึงพฤติกรรมของเด็กในเรื่องที่เกี่ยวกับพัฒนาการต่างๆ

•                    ให้ข้อแนะนำในการหาบุคลากรที่เหมาะสมในการประเมินผลหรือวินิจฉัย

•                    สังเกตเด็กอย่างมีระบบ

•                    จดบันทึกพฤติกรรมเด็กเป็นช่วงๆ

 

สังเกตอย่างมีระบบ

•                    ไม่มีใครสามารถสังเกตอย่างมีระบบได้ดีกว่าครู

•                    ครูเห็นเด็กในสถานการณ์ต่างๆ ช่วงเวลายาวนานกว่า

•                    ต่างจากแพทย์ นักจิตวิทยา นักคลินิก มักมุ่งความสนใจอยู่ที่ปัญหา

ครูมองเห็นเด็กในภาพรวม ทั้งด้านดีด้านไม่ดี และทำได้หรือทำไม่ได้ ครูเป็นคนเดียวที่สามารถสังเกตเด็กอย่างเป็นระบบได้

 

การตรวจสอบ

•                    จะทราบว่าเด็กมีพฤติกรรมอย่างไร

•                    เป็นแนวทางสำคัญที่ทำให้ครูและพ่อแม่เข้าใจเด็กดีขึ้น

•                    บอกได้ว่าเรื่องใดบ้างที่เด็กต้องการความช่วยเหลือ

 

ข้อควรระวังในการปฏิบัติ

•                    ครูต้องไวต่อความรู้สึกและตัดสินใจล่วงหน้าได้

•                    ประเมินให้น้ำหนักความสำคัญของเรื่องต่างๆได้

•                    พฤติกรรมบางอย่างของเด็กไม่ได้ปรากฏให้เห็นเสมอไป

เลือกลำดับความสำคัญของเด็กที่ควรจะแก้ไขอันไหนต้องรีบทำก่อนหลังหรือมองข้ามบางเรื่องไป จัดเลียงลำดับให้เป็น

การบันทึกการสังเกต

•                    การนับอย่างง่ายๆ

•                    การบันทึกต่อเนื่อง

•                    การบันทึกไม่ต่อเนื่อง

การนับอย่างง่ายๆ

•                    นับจำนวนครั้งของการเกิดพฤติกรรม

•                    กี่ครั้งในแต่ละวัน กี่ครั้งในแต่ละชั่วโมง

•                    ระยะเวลาในการเกิดพฤติกรรม

การบันทึกต่อเนื่อง

•                    ให้รายละเอียดได้มาก

•                    เขียนทุกอย่างที่เด็กทำในช่วงเวลาหนึ่ง หรือช่วงกิจกรรมหนึ่ง

•                    โดยไม่ต้องเข้าไปแนะนำช่วยเหลือ

ครูจะได้ข้อมูลละเอียดมากที่สุด เป็นการบันทึกแบบบรรยาย ครูจะรู้พฤตจิกรรมของเด็กได้ดีที่สุด

การบันทึกไม่ต่อเนื่อง

•                    บันทึกลงบัตรเล็กๆ

•                    เป็นการบันทึกสั้นๆเกี่ยวกับพฤติกรรมของเด็กแต่ละคนในช่วงเวลาหนึ่ง

อย่าเขียนเยอะ เอาพฤติกรรมที่เด็ดๆเท่านั้น

การเกิดพฤติกรรมบางอย่างมากเกินไป

•                    ควรเอาใจใส่ถึงระดับความมากน้อยของความบกพร่อง มากกว่าชนิดองความบกพร่อง

•                    พฤติกรรมไม่เหมาะสมที่พบได้ในเด็กทุกคน ไม่ควรจัดเป็นสิ่งผิดปกติ

การตัดสินใจ

•                    ครูต้องตัดสินใจด้วยความระมัดระวัง

•                    พฤติกรรมของเด็กที่เกิดขึ้น ไปขัดขวางความสามารถในการเรียนรู้ของเด็กหรือไม่

ครูควรไตร่ตรองให้ดีที่สุดก่อนพูด

การนำไปประยุกต์ใช้

•               นำไปปฏิบัติและทำหน้าที่ของตนเองให้ดีที่สุด โดยที่ไม่ให้เกิดข้อผิดพลาด

•               นำเทคนิคต่างๆไปปรับใช้ และฝึกฝนให้เกิดความชำนาญให้ได้

•               นำไปปรับใช้ในการเรียนการสอนในอนาคตได้อย่างมีความสุข

การประเมิน

ตนเอง   ตั้งใจเรียนและจดบันทึกทุกครั้ง แต่งกายเรียบร้อยถูกระเบียบ

เพื่อน     ตั้งใจทำผลงานออกมาเป็นอย่างดี และมีการตอบคำถาม จดบันทึกส่วนที่สำคัญ

อาจารย์   ได้เตรียมแนวการสอนมาเป็นอย่างดี และมีอุปกรณ์ในการทำกิจกรรมมาให้นักศึกษาที่เพียงพอ

               

บันทึกอนุทิน ครั้งที่ 2

บันทึกอนุทิน ครั้งที่ 2

วิชา การจัดประสบการณ์การศึกษาแบบเรียนรวมสำหรับเด็กปฐมวัย

อาจารย์ผู้สอน อาจารย์ตฤณ แจ่มถิน

วันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2558

กลุ่มเรียน 105 ( วันอังคาร ) เวลา 08.30 – 12.20 น.

รูปแบบการจัดการศึกษา

การศึกษาปกติทั่วไป (Regular Education)

การศึกษาพิเศษ (Special Education)

การศึกษาแบบเรียนร่วม  (Integrated Education หรือ Mainstreaming)

การศึกษาแบบเรียนรวม  (Inclusive Education)

การจัดการศึกษาสำหรับเด็กที่มีความต้องการพิเศษ

เด็กที่มีความต้องการพิเศษทุกคนสามารถเรียนรู้และพัฒนาได้ถ้าได้รับโอกาสในการเรียนรู้ที่เหมาะสมกับความต้องการพิเศษของเขา

ความหมายของการศึกษาแบบเรียนร่วม (Integrated Education หรือ Mainstreaming)

การจัดให้เด็กพิเศษเข้าไปในระบบการศึกษาทั่วไป

มีกิจกรรมที่ให้เด็กพิเศษกับเด็กทั่วไปได้ทำร่วมกัน

ใช้ช่วงเวลาช่วงใดช่วงหนึ่งในแต่ละวัน

       ครูปฐมวัยและครูการศึกษาพิเศษร่วมมือกัน

การเรียนร่วมบางเวลา (Integration)

•                   การจัดให้เด็กพิเศษเรียนในโรงเรียนปกติในบางเวลา

•                   เด็กพิเศษได้มีโอกาสแสดงออก และมีปฏิสัมพันธ์ที่ดีกับเด็กปกติ

•                   เป็นเด็กพิเศษที่มีความพิการระดับปานกลางถึงระดับมาก จึงไม่อาจเรียนร่วมเต็มเวลาได้

กิจกรรมที่เด็กพิเศษชอบมากที่สุด ศิลปะหรือเคลื่อนไหว ดนตรี

การเรียนร่วมเต็มเวลา (Mainstreaming)

•                   การจัดให้เด็กพิเศษเรียนในโรงเรียนปกติตลอดเวลาที่เด็กอยู่ในโรงเรียน

•                   เด็กพิเศษได้รับการจัดกระบวนการเรียนรู้และบริการนอกห้องเรียนเหมือนเด็กปกติ

•                   มีเป้าหมายเพื่อให้เด็กเข้าใจซึ่งกันและกัน ตอบสนองความต้องการซึ่งกันและกันและมีปฏิสัมพันธ์ซึ่งกันและกัน

•                   เด็กปกติจะยอมรับความหลากหลายของมนุษย์ เข้าใจว่าคนเราเกิดมาไม่จำเป็นต้องเหมือนกันทุกอย่าง ท่ามกลางความแตกต่างกัน มนุษย์เราต้องการความรัก ความสนใจ ความเอาใจใส่เช่นเดียวกันทุกคน

ครูจะไม่แบ่งแยกเด็กปกติกับเด็กพิเศษ เมื่อมีเด็กพิเศษอยู่ในห้องครูจะต้องบอกเด็กปกติก่อนเพื่อที่จะให้เด็กรู้และช่วยกันดูแลเพื่อน

ความหมายของการศึกษาแบบเรียนรวม (Inclusive Education)

•                   การศึกษาสำหรับทุกคน

•                   รับเด็กเข้ามาเรียนรวมกันตั้งแต่เริ่มเข้ารับการศึกษา

•                   จัดให้มีบริการพิเศษตามความต้องการของแต่ละบุคคล

Wilson , 2007

•                   การจัดการเรียนการสอนที่ยึดปรัชญาของการอยู่รวมกัน (Inclusion) เป็นหลัก

•                   การสอนที่ดี เป็นการสอนที่ครูกับนักเรียนช่วยกันให้ทุกคนเป็นสมาชิกที่ดีของชุมชน

•                   กิจกรรมทุกชนิดที่จะนำไปสู่การสอนที่ดี (Good Teaching) ต้องคิดอย่างรอบคอบเพื่อหาหนทางให้นักเรียนทุกคนสามารถเรียนได้

•                   เป็นการกำหนดทางเลือกหลายๆ ทาง

เด็กทั่วไปรู้จักยอมรับเด็กพิเศษ และเด็กพิเศษรู้จักปรับตัวเข้าหาเด็กปกติ

สรุปความหมายของการศึกษาแบบเรียนรวม

•                   เป็นการจัดการศึกษาที่จัดให้เด็กพิเศษเข้ามาเรียนรวมกับเด็กปกติ โดยรับเข้ามาเรียนรวมกัน ตั้งแต่เริ่มเข้ารับการศึกษาและจัดให้มีบริการพิเศษตามความต้องการของแต่ละบุคคล

•                   เด็กพิเศษทุกคนสามารถเรียนรู้และพัฒนาได้ถ้าได้รับโอกาสในการเรียนรู้ที่เหมาะสมกับความต้องการพิเศษของเขา

•                   เกิดจากปรัชญาการศึกษาที่กล่าวไว้ว่า การศึกษาสำหรับทุกคน(Education for All)

•                   การเรียนรวม เป็นแนวคิดทางการศึกษาอย่างหนึ่งที่โรงเรียนจะต้องจัดการศึกษาให้กับเด็กทุกคนโดยไม่มีการแบ่งแยกว่าเด็กคนใดเป็นเด็กปกติ หรือเด็กคนใดเป็นเด็กที่มีความต้องการพิเศษ

•                   เด็กเลือกโรงเรียนไม่ใช่โรงเรียนเลือกเด็ก

•                   เด็กทุกคนที่ผู้ปกครองพาเข้ามาโรงเรียนทางโรงเรียนจะต้องรับเด็กไว้ และจะต้องจัดการศึกษาให้อย่างเหมาะสม และดำเนินการเรียนในลักษณะ “รวมกัน” ที่ทุกคนต่างเป็นส่วนหนึ่ง ของสังคม ทุกคนยอมรับซึ่งกันและกัน

•                   ทุกคนยอมรับว่ามี ผู้พิการ อยู่ในสังคมและเขาเหล่านั้นต่างก็เป็นส่วนหนึ่งของสังคมที่จะต้องใช้ชีวิตร่วมกันกับคนปกติ โดยไม่มีการแบ่งแยก

ครูห้ามยกจุดด้อยของเด็กมาพูดเด็ดขาด

ความสำคัญของการศึกษาแบบเรียนรวมสำหรับเด็กปฐมวัยการนำความรู้ไปประยุกต์ใช้

ปฐมวัยเป็นช่วงเวลาสำคัญที่สุดของการเรียนรู้

“สอนได้”

เป็นการจัดการศึกษาสำหรับเด็กพิเศษที่มีขีดจำกัดน้อยที่สุด

การนำไปประยุกต์ใช้

·       สามารถนำความรู้ที่ได้ในสัปดาห์นี้ไปประยุกต์ในรายวิชาการศึกษาแบบเรียนรวมได้

·       นำไปใช้ในการเรียนการสอนและดูแลหรือส่งเสริมเด็กปกติและเด็กพิเศษได้อย่างถูกต้อง

·       ใสใจเด็กในทุกๆเรื่องที่เด็กสนใจหรือปฏิบัติ

การประเมิน

                ตนเอง  :  เข้าเรียนตรงต่อเวลา  แต่งกายสุภาพเรียบร้อยถูกระเบียบ มีการจดบันทึกในรายละเอียดที่สำคัญ และตอบคำถาม

                เพื่อน  :  เข้าเรียนตรงต่อเวลา  แต่งกายสุภาพเรียบร้อย  ตั้งใจฟังอาจารย์อธิบายในส่วนขอเนื้อหาที่สำคัญๆ และถามคำถามที่สงสัง และสามารถตอบคำถามได้อย่างถูกต้องได้

                อาจารย์  : อาจารย์ได้อธิบายเนื้อหาได้อย่างชัดเจนและบอกเทคนิคต่างๆในการดูแลเด็กปฐมวัยประเภทต่างๆได้อย่างเข้าใจ ทำให้บรรยากาศในห้องเรียนไม่เครียดจนเกินไป